Адкрыццё лініі Стоктон — Дарлінгтан

Адкрыццё лініі Стоктон - Дарлінгтан адбылося 27 верасня 1825 года. Джордж Стефенсон (гл. дадатак «Паравоз Стефенсона») правёў з хуткасцю ад 19 да 24 км у гадзіну цягнік вагой 90 тон, у складзе 34 вагонаў, з якіх шэсць былі гружаныя вуглём, а астатнія мясцілі звыш 400 пасажыраў. У адным з пасажырскіх вагонаў "Эксперымент" ехалі сябры прыёмнай камісіі. Гэта і быў першы ў сусветнай практыцы выпадак выкарыстання чыгункі з паравой цягай для перавозкі пасажыраў. У выніку пытанне аб прымяненні пары на чыгунцы ў якасці рухаючай сілы было вырашана. А з 1825 года прынята пачынаць адлік сусветнай гісторыі чыгуначных зносін.

У ходзе будаўніцтва дарогі Стоктон - Дарлінгтан Дж. Стефенсон пераканаўся ў тым, што найменшыя ўздымы істотна зніжалі хуткасць руху лакаматыва, а на ўхілах прымітыўныя тормазы станавіліся неэфектыўнымі. Ён прыйшоў да высновы, што ў будучыні на новых дарогах трэба пазбягаць вялікіх няроўнасцей рэльефу. Пры праектаванні ліній.

Пры праектаванні ліній Болтан - Лей і Ліверпуль - Манчэстэр Дж. Стефенсоном былі вырашаны няпростыя тэхнічныя задачы: закладзены некалькі складаных выманняў, мастоў і віядукаў, закліканых згладзіць падоўжны профіль шляху; прыменены жалезныя рэйкі на каменных апорах, якія садзейнічалі павелічэнню скорасці руху поезда.

Крыніцы:
Гісторыя Беларускай чыгункі. З стагоддзя XIX - у стагоддзе XX. – Мн.: Маст. літ., 2012.

Паравозы Стэфенсана

Джордж Стэфэнсан (09.06.1781 – 12.08.1848). Нарадзіўся ва Ўілэме каля Ньюкасла, цэнтра вугляпрамысловай Англіі. Яго бацька быў калісьці простым углекопам, пазней абслугоўваў паравую пад'ёмную машыну ў шахтах. Бацька з дзяцінства вадзіў сына ў шахту і расказваў яму аб прызначэнні і прыладзе машыны. З васьмі гадоў хлопчык працаваў па найманні. У 18 год навучыўся чытаць і пісаць. Моцнае імкненне да спазнання ў вобласці паравых машын дапамагло яму набыць спецыяльнасць механіка па паравых машынах. Валодаў рэдкімі здольнасцямі і працавітасцю. У 1802 годзе ўладкаваўся машыністам у вугальнай шахце. З 1808 года з рэпутацыяй выдатнага машыніста Джордж Стэфэнсан атрымаў месца ў Келінгвартскіх шахтах. У 1812 годзе Джордж Стефенсон перастае займацца толькі абслугоўваннем паравых машын і прыступае да іх самастойнага праектавання.